challapalli swaroopa rani

ఉద్యమాన్ని   శ్వాసించిన   షేక్ మసూద్ బాబా చల్లపల్లి స్వరూపరాణి శ్రీకాకుళ సాయుధ పోరాట యోధుడు, ప్రజా వుద్యమాల పట్ల గొప్ప ప్రేమతో ఆశతో ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయాలు నిర్మించడానికి తపన పడిన షేక్ మసూద్ బాబా గారు యీ నెల అయిదవ తేదీన తీవ్ర అనారోగ్యంతో విజయవాడలో మృతి చెందారు. ఆయన జీవితం గొప్ప నిజాయితీకి, నిబద్ధతకీ నిలువెత్తు ప్రతీక.   ‘బాబా’ గా అందరికీ చిరపరిచితుడి గా వున్న మసూద్ బాబా గారు 1946 లో అమీనాబీ, మస్తాన్ దంపతుల మొదటి బిడ్డగా జన్మించారు. వీరి స్వస్థలం గుంటూరు జిల్లా రొంపిచర్ల.   ఆయన తల్లిదండ్రులు జీననోపాధిని వెదుక్కుంటూ వచ్చి బాబా గారి చిన్నతనంలోనే విజయవాడలో స్థిరపడ్డారు. ఆయనకి నలుగురు తమ్ముళ్ళు, యిద్దరు చెల్లెళ్ళు. వారి తోబుట్టువులు, బంధువులు విజయవాడ, మచిలీపట్నం పరిసర ప్రాంతాలలోనే యెక్కువగా స్తిరపడ్డారు. అయిదో క్లాసు వరకూ చదువుకున్న ఆయన చిన్నతనం నుంచే మార్క్సిజం పట్ల అభిమానాన్ని పెంచుకున్నారు. ఆయన చిన్నతనంలో   విజయవాడ సూర్యారావు పేట లోని బెల్లం శోభనాద్రి గ్రంధాలయంలో సోవియట్ పుస్తకాల్లో బొమ్మలు చూడ్డానికి వెళ్ళేవారు. ఆవిధంగా క్రమంగా ఆయన కమ్యూనిస్ట్ సాహిత్...

జెండా చెట్టు చల్లపల్లి స్వరూపరాణి నూనూగు యవ్వనంలో నిప్పులగుండం తొక్కినవాడా ! యెగుడుదిగుడు లోకంతీరుకు విముఖుడైన సిద్ధార్ధుడివి నువ్వు   బందిఖానా గుహలో నువ్వే ఆకుపచ్చని సూరీడు వేకువకోసం ముళ్ళబాటలో చెప్పుల్లేకుండా పరుగెత్తడమే నువ్వు యెంచుకున్న నడక మందిని పోగుజేసి మాటలు కలపడమంటే నీకు   కొండెక్కినంత సంబరం కదూ! విలువల పాత అంగీ తొడుక్కుని ఆకలిని చప్పరించినోడా! నగరం నగిషీల పక్కన అనామకంగా సంచరించే అభిమాన ధనుడవు నువ్వు అంపశయ్య మీదనుంచి నెలవంకల్ని కలగన్న స్వాప్నికుడా! మా నల్ల చీమల బారులో   నువ్వు జెండా చెట్టై నవ్వుతూ నిలబడతావు!     (అమరుడు షేక్ మసూద్ బాబా గారి స్మృతిలో) 19.08.2018

సమాధులు                                                         చల్లపల్లి స్వరూపరాణి ప్రశ్నల్ని లోపల నిద్రబుచ్చి  దేశం సున్నం కొట్టిన సమాధిలా వుంది బొందపెట్టడానికి ఆరడుగుల నేల దొరకని వూరి చివరి శవాలు నడిబజార్లో సమాధులై మొలకెత్తడమే అసలు చిత్రం సమాధులు... యెటు చూసినా సమాధులే! పొలంలో అందరి టిపినీల అన్నం గుడ్డమీదేసి కలిపి తలో ముద్ద పంచుకున్నట్టు అన్న వొంటిమీద దెబ్బపడితే తమ్ముడు బరిసె అందుకున్నట్టు చావులోనూ బతుకులోనూ సామూహికతే ఆ సమాధులది సమాధులు దేశం నడిబొడ్డున నిలువెత్తు ప్రశ్నలా నిలబడ్డట్టుంది సమాధులు మాట్లాడతాయి ప్రశ్నలడుగుతాయి కాలవలో నీళ్ళకుబదులు నెత్తురెందుకు పారిందని వూరి చెరువులో కన్నీరెందుకు నిండిందని సమాధులు నిలదీస్తాయి హంతకుడిని దాటేసింది యెవరని! లోపల లావాని దాచుకున్న సమాధులు యేదో వొకరోజు నిద్ర వొదిలించుకు లేస్తాయి చరిత్రని తిరగ రాస్తాయి యిప్పుడు సమాధులు వో సరికొత్త పునరుత...

గోవు కేక   చల్లపల్లి స్వరూపరాణి యే పనీ చేతగాని పిల్లోడ్ని వేదికపైకి పిల్చి పరమవీరచక్ర బిరుదిచ్చినట్టుంది నా పని... పేరుకి సాదు జంతువునే అయినా యెందుకో జంతువుల్లో బోల్డంత చెడ్డపేరు మూట కట్టుకుంటున్నదాన్ని! యీ మధ్య కొందరు నన్ను చూసి ప్రాణభయంతో పరుగెడుతున్నారు మరికొందరు యెన్నడూ లేని ప్రేమ కురిపిస్తున్నారు యింకొందరు నా పేరు చెప్పి తమ పగోళ్ళని మట్టుబెడుతున్నారు యిందతా చూస్తే నా పుట్టుక మీదే విరక్తి పుడుతుంది అప్పట్లో పాలు పెద్దగా యివ్వనని రోడ్లంట వొదిలేస్తే డొక్కలెండిపోయి ప్లాస్టిక్ సంచులు, కాయితాలు తిని బతికాను   అనామకంగా! యిప్పుడూ అంతే అనుకోండి నా మొహాన   గుప్పెడు గడ్డైనా విదిల్చనోళ్ళు నన్ను ఆకాశానికెత్తుతుంటే కడుపు తరుక్కుపోతుంది నాకు తెలీని గొప్పతనమేదో నా నెత్తిన మెరుస్తుంటే నా ప్రతిభ యేమిటో అర్ధంకాక యీ కీర్తి బరువును మొయ్యలేకున్నా! యేడ్చే దిక్కు, యీడ్చే దిక్కు లేక అనాధగా పడి వున్న   నా శవాన్ని మోసుకెళ్ళి ముక్కులు పగిలే గవులు తాము భరించి వూరికి సుచిని దానం చేసే ఆ యెర్రిబాగులోళ్...

వెలి గిన్నె అల్లిక ఆమె తోడబుట్టిన చదువు కైకట్టడం ఆమెకబ్బిన కళ మోకాలి లోతు బురదలో బతుకు దిగబడి పోయినా వెనక్కి తిరగని   చెమట చుక్కని చూడండి! ఆమె పేరు సృజన ఆమె చేతిలో    కాలవై పారేది కవిత్వం కాకపొతే మరేంది! నారు మొక్కలతో పాటు నాజూకుతనాన్నీ రేగటి చాళ్ళలో పాతేసుకున్న పొగచూరు కట్టె  ఆమె గట్టు బుసలు చిమ్మిన వెకిలి పాముల్ని  నారకట్టలా విదిల్చడం  ఆమెకి పచ్చడి మెతుకుతో  పెట్టిన విద్య యిక్కడ బియ్యం చెట్లై సాగేవాళ్ళకి బతుకే వో పండిన చేను  కాయ కష్టంతో  నరాలు సాగిపోయిన ఆమెకి దినదినం యెతల జడివాన వొడ్డు మీద కూచ్చుని గడ్డలేసే  మారాజు అన్నదాతై కీర్తి తలపాగా ధరిస్తే నేలకి నెత్తుటి యెరువేసి యెదిగిన పైరు బిడ్డపై తన పచ్చటి పైట కొంగు కప్పిన ఆ కూలితల్లి తానో రెల్లు దుబ్బై మిగులుతాది యెంత అన్నం పెంపుచేసినా అన్నపూర్ణ కాలేకపోయిన వెలి గిన్నె ఆమె *ఫొటో:  గాలి నాసర రెడ్డి గారు  23.౦7.2018 

నల్ల సూర్యుడికో నూలుపోగు చల్లపల్లి స్వరూపరాణి నలుపు రంగు యెంత చక్కనిదో నిన్ను చూశాకే కదా ప్రపంచం తెలుసుకుంది! తెల్లటి మృగం మొహాన తుపుక్కున వుమ్మటానికి నల్ల మనుషుల వొంట్లో సత్తువ నింపిన సూర్యుడా! యీ శకం నీదేరా తండ్రీ! కాలం నీ బొమ్మని కూడా రంగుల్లో చూడ్డానికి యిష్టపడదు కదా! రంగుల లోకాన్ని ధిక్కరించే అవర్ణుల రక్తంలో ప్రవహిస్తూనే వుంటావు నువ్వు గుండెలు మండేలా! (జులై 18, 2018 నెల్సన్ మండేలా శతజయంతి)

చౌరస్తాలో చెంచు జాతి చల్లపల్లి స్వరూపరాణి        అడవిలో మానుల్లో వొకానొక మానులాగా అప్పుడే మోవులు తొడిగిన లేత పచ్చ ఆకులాగా స్వచ్చంగా పెద్దగా మాట్లాడకుండా యితరుల్ని చూస్తే మొహమాటంగా , బిడియంగా కనిపించే రాతియుగపు మనిషికి నికార్సైన ప్రతినిధి చెంచు . చెంచులు ఆదిమ మానవ తెగలలో ద్రావిడ జాతికి చెందిన వొకానొక ఆటవిక తెగకి చెందిన వారు . ' చెట్టు ’, ' చుంచు ’ వంటి పదాల నుంచి ' చెంచు ’ అనే పదం వొచ్చిందని పరిశోధకులు అంటారు . తెలుగు రాష్ట్రాలలో గుర్తించబడిన 33 గిరిజన తెగలలో చెంచులు మిగతా వారందరికంటే మరింత మూలకి నెట్టబడిన వీరు యెక్కువగ కర్నూలు , ప్రకాశం , ప్రస్తుత తెలంగాణా రాష్ట్రంలోని మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలలో విస్తరించిన నల్లమల అడవులలోనూ కృష్ణా , గుంటూరు , కడప మొదలైన జిల్లాలలోని మైదాన ప్రాంతాలలో అరుదుగా నివసిస్తుంటారు . చెంచులు ప్రధానంగా ఆటవిక జాతి వారే ! పాల్కురికి సోమనాధుడు రాసిన ' పండితారాధ్య చరిత్ర ’ లో ఆయన చెంచుల గురించి పేర్కొన్నాడు . నల్లమల అడవిలో వున్న ప్రముఖ శైవ క్ష...